عشق ، استواری و پایداری، واژه هایی مانوس در کار هنر هستند.
سعید زرگانی / اغلب هنر مترادف مصائب ، آلام ودرد ورنج است ونیز شانه به شانه شعف ، سبکبالی و رضایت می ساید.واژه ای سهل وممتنع ؛ از دور دل می رباید ودرونش اقیانوسی است که تو را در اعماق خود غرق می کند.
اگر مفری باشد برای امرار معاش ، گاه تو را شرمنده می کند واگر برای خشنودی دل وجلای روح باشد ، با شکم تهی هم ، تورا تبدیل به خوشبخت ترین انسان روی زمین می کند .
هنر، پیچ در پیچ لاینحلی است که انتها ندارد وهر چه در آن پیش روی ، انگار که درابتدای مسیری ؛
هنرمند شدن سخت است وهنرمند ماندن دشوارتر.
باید شناگر قابلی باشی که درون این امواج سخت و متلاطم دوام بیاوری ؛
باید بیاموزی که گام نهی ، بر زمین بیفتی و باز برخیزی و پیش روی ؛
باید عاشق باشی و هنر را عاشق خود کنی؛
این هفته گفت وگوی ما با هنرمند کیشوند تاتر سیما علی پور است.
به هنر عشق می ورزد و از تلاطم امواج نمی هراسد.
****************************************
*** اهل کجایید و تاتر را از کجا آغاز کردید؟
اهل مشهد هستم . 18 ساله بودم که برای تحصیل به تهران آمدم . از دانشگاه هنر تهران در مقطع لیسانس و در رشته کارگردانی تاتر فارغ التحصیل شدم و کارشناسی ارشد را در رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کردم.
*** وچه شد که آمدید به کیش؟
سال 90فارغ التحصیل شدم . تهران از آدم های حرفه ای تاتر اشباع شده بود . شنیده بودم که در کیش نمایش های خوبی اجرا می شود و به این رشته بها می دهند و پایگاه خیلی خوبی برای جذب فعالان تاتر است.
بالاخره سال 91 به کیش آمدم . البته آن موقع من کمی از اجرا فاصله گرفته بودم وبیشتر به تئوری تاتر می پرداختم .
سابقه تدریس تاریخ هنر ، خلاقیت در هنر و هنر فولکلور را داشتم ولی در کیش از مدارس آغاز کردم .گروهی تشکیل دادم که در جشنواره تاتر دانش آموزی فجر در خیلی رشته ها اول شدیم، ولی در بازگشت متاسفانه حمایتی نشد وآن گروه ادامه نداد.
یک سال و نیم هم در دانشگاه آزاد مدرس تاتر بودم، ولی متاسفانه بچه ها بعد از تعطیلات نوروز ادامه ندادند وآن کار هم زمین ماند.
در شهریور 93 نمایش هتل ایران نوشته افشین هاشمی رابه کارگردانی مجید مقدم در هتل مارینا روی صحنه بردیم .
2 ، 3 شب اول استقبال بی نظیر بود ولی بعد از آن برای 2 یا 3 نفر هم اجرا کردیم.
دوماه همینطور سپری شد وخیلی از بچه ها ناامید به تهران بازگشتند وماندیم یکی ، دو نفر ؛
استاد داریوش مودبیان هم یک دوره آمدند کیش . ابتدا با 30 ، 40 نفر آغاز کردند ولی در نهایت 3 یا 4 نفر بیشتر نماندیم .
*** چرا برای تمام این موارد پایان خوشی وجود نداشته ؟
شاید برنامه ریزی آن موقع درست نبوده وشاید بچه هادر ابتدا علاقمندی بسیاری داشته باشند ودر ادامه راه خسته می شدند .
خود من هم سال 94 برای تکمیل تحصیل و گذراندن دوره های تخصصی به روسیه رفتم .بماند که باید یکسال زبان را به خرج خودم آنجا می آموختم وبعد بورسیه می شدم ومن هم این توان مالی را نداشتم . از کیش با من تماس گرفتند که برگرد وما به تو نیاز داریم.
این بار برگشتم وتصمیم گرفتم برای دل خودم بیشتر کار کنم.
عزمم را جزم کردم که شخصی کار کنم و اولین کارم خوانش نمایشنامه « خواب در فنجان خالی »نوشته نغمه ثمینی بود .
در همان موقع دانشگاه شریف از ما یک اجرا خواست . ما یک پرفورمنس یک ربعه را جلوی در سالن اجرا کردیم آنجا جناب مهرداد ایاز حضورداشتند که بسیار تحت تاثیر قرار گرفتند وگریستند . ایشان که می دانستند ما محلی برای تمرین نداریم، حاضر شدند خانه پدریشان را برای تمرین در اختیار ما بگذارند.
*** یعنی مکانی برای تمرین تاتر در کیش وجود ندارد؟
خوب دقیقا نه . در فرهنگسرا یک اتاق بزرگ برای تمرین به ما داده اندکه همیشه پر است از صندلی . البته آنها به ما خیلی محبت دارند ولی تاتر پلاتو ، بلاک باکس و صحنه اختصاصی می خواهد و مستلزم یک سری استانداردهاست.
*** الان در جاهای مختلف تمرین می کنید؟
بله، ولی دوستان همانطور که عرض کردم به ما محبت دارند .
هم اکنون هم وسط تمرین یک پرفورمنس صحنه ای هستیم، که دیالوگ ندارد، خودم نوشتم و طراحی حرکات و کارگردانی آنرا هم برعهده دارم که شامل 9 بازیگر است.
موضوع آن هم درمورد تفاوت دوست داشتن در دهه های مختلف است که فکر می کنم مخاطبان زیادی داشته باشد.
*** ظاهرا برای یک اجرا عازم فرانسه هستید ودر جایی گفته بودید که دیگر دغدغه جشنواره های داخلی را ندارید.
بله. در این هفته به لیون فرانسه خواهم رفت وبرای دانشگاه آن شهر اجرا خواهیم داشت.
ترجیح می دهم کارگردان بین المللی تاتر باشم، تا جشنواره گرد.
کشورهای غربی در حال حاضر روی فرهنگ شرقی فوکوس کرده اند . همین الان استاد بهرام بیضایی در امریکا در حال اجرای همین نمایش های ایرانی وشرقی است.
اجرای ما در فرانسه تلفیقی خواهد بود .در این اجرا بازیگر ایرانی فارسی سخن میگوید و بازیگر فرانسوی ، فرانسه؛
گروه ما 12 نفر خواهد بود که نیمی از آنها فرانسوی هستند. در تهران با نیمی از گروه تمریم کردیم و 10تا 15 روز هم کل گروه در فرانسه تمرین مشترک خواهند داشت و بعد آنرا اجرا می کنیم.
*** به نظر کار دشواری می آید .
من بدن وموسیقی را خوب می شناسم ومسلط به پرفورمنس هستم ویقین دارم اجرای بی نظیری خواهیم داشت.
درآینده هم یک کار را به آلمان خواهیم برد که تلفیقی از هنر شرقی و غربی است و اجرای نقالی و حرکات نمایشی با موضوع زنان را درآن خواهیم دید.
ما در این کار نمی خواهیم چیزی را نقد کنیم ، یا از چیزی تعریف کنیم . بلکه می خواهیم بگوییم ما این هستیم و شما این . هردو محاسن ومعایبی داریم که برای همه انسانها طبیعی است.
***درحال حاضر وضعیت تاتر در کیش چگونه است؟
با حضور مدیر عامل جدید ومعاون فرهنگی ایشان بسیار امیدوار به آینده هستم . این عزیزان با نگاه جدیدی به فرهنگ وهنر وارد شدند وامیوارم اتفاقات خوبی در زمینه هنر ومخصوصا تاتر در اینجا رخ دهد.
***پیشنهاد مشخص شما برای اعتلای تاتر در جزیره چیست . شما در نشست نیلی با حضور مدیر عامل سازمان منطقه آزاد کیش واهالی فرهنگ وهنر مباحثی را مطرح کردید.
بهترین راه برگزاری کارگاه های بین المللی در کیش است . در اینجا اتباع کشورهای دیگر نیاز به اخذ ویزا ندارند . می شود بزرگانی را برای تشکیل ورک شاپ به اینجا دعوت کرد و خروجی آن می تواند 2 تا 3 تاتر حرفه ای فاخر باشد . کیش را می توان به ایستگاه بین المللی تاتر تبدیل کرد .
وقتی جزیره کیش را به عنوان یکی از 10جزیره زیبای دنیا می شناسند ، چرا از این فرصت استفاده نکنیم و آنرا به قطب تاتر منطقه مبدل نکنیم. البته در این راه باید سخت افزارها را هم مهیا کنیم . مثل پلاتوها وسالن های اختصاصی تاتر.
***هنر به نظر یک مبارزه می آید ؟
بله . هیچ گاه نباید دست از تلاش کشید . در راه هنر شاید موانع زیادی وجود داشته باشد . نباید منتظر بود که در این را کسی کاری برای تو انجام دهد وخودت باید سخت کوشانه تلاش کنی.
من الان که عازم فرانسه هستم، قطعا آنها را برای دیدن ایران دعوت خواهم کرد . به آنها نمی گویم که به تهران بیایید .به عنوان یک کیشوند قطعا آنها را برای دیدن کیش دعوت خواهم کرد .
من خوشحالم که به عنوان نماینده ایران وبرای ترویج فرهنگ ایرانی از کیش به فرانسه می روم .
بدون نظر! اولین نفر باشید