1-قبل از کمک به فرد دارای معلولیت از او بپرسیم به کمک نیاز دارد یا نه. بدون اجازه قبلی، ویلچر فرد دارای معلولیت جسمی را هل ندهیم یا فرد نابینا را لمس نکنیم.
2-هر سوالی از فرد دارای معلولیت داریم از خودش بپرسیم، نه از همراهانش.
3-زبان اشاره، ابزار ارتباطی ناشنوایان است. هرگز زبان اشاره را تمسخر یا تقلید نکنیم.
4-هنگام گفتگو با فرد ناشنوا فریاد نکشیم. بلکه روبروی او قرار بگیریم و شمرده صحبت کنیم. در صورت لزوم به او کاغذ و قلم بدهیم تا آنچه را می‌خواهد بگوید، برایمان بنویسد.
5-به فرد دارای معلولیت خیره نشویم و از خودش یا خانواده‌اش سوالات خصوصی و غیرضروری نپرسیم.
6-بدون اجازه از فرد دارای معلولیت ذهنی، عکس و فیلم نگیریم و منتشر نکنیم.
7-اگر متوجه شدیم فرد دارای معلولیت در معرض آزار و سوء استفاده قرار دارد بی‌تفاوت نباشیم. به او نزدیک شویم و کمکش کنیم.
8-پیش از ترک محل یا پیش از ورود به محیط، به فرد نابینا اطلاع دهیم و او را از حضور خود یا از ترک محل، آگاه کنیم.
9-در حضور افراد دارای معلولیت در وسایل حمل و نقل عمومی، صندلی مخصوص آنان را خالی نگه داریم.
10-از مسدود کردن پیاده‌روها و معابر عمومی طوری که امکان عبور ویلچر را مختل کند خودداری کنیم. همچنین توجه داشته باشیم که خط ویژۀ جهت‌یابی نابینایان هیچوقت نباید مسدود شود.
✳️ با رفتار درست خود، به افراد دارای معلولیت کمک کنیم آسان‌تر زندگی کنند و تسکینی بر رنج آنان و خانواده‌هایشان باشیم.
بدون نظر! اولین نفر باشید