نام دیگر اهواز، ایران است و نام دیگر خرمشهر، ایران است و نام دیگر وجب به وجب این خاک، ایران است.

حمله تروریست ها همزمان با سالگرد جنگی که به ایران تحمیل شد و یادآور ابدی دفاع جانانه و 8 ساله یک سرزمین است اما پیام های دیگری در خود دارد.وجود دست های خارجی در پشت پرده این حمله شاید یکی از دلایل همزمانی حمله و سالگرد دفاع ایران باشد. اما حالا باید یک ایران پشت خوزستان بایستد چرا که نام دیگر خوزستان ، ایران است و نام دیگر اهواز، ایران است و نام دیگر خرمشهر، ایران است و نام دیگر وجب به وجب این خاک، ایران است.
همان‌گونه که صدام با توهم و خوش‌خیالی تصورمی‌کرد پس ازحمله به جنوب ایران،ساکنان این خطه که بخشی از آنان ایرانیان عرب یا عرب زبان هستند به یاری‌اش خواهند آمد؛شاید این توهم بار دیگر در تصورسران برخی از کشورها باشداماهمان گونه که عزیزترین فرزندان ایران که شامل عرب زبانان خوزستان می شدند درمقابل ارتش تا دندان مسلح صدام ایستادند،حالا هم باردیگرمهم است که همه ایران خوزستان باشدوخوزستان، همه ایران.آنچه دارای اهمیت است این نکته است که نگذاریم کینه و نفرت از تروریست ها ، روح و قلب ما را کدر و سیاه کند و در عوض آن یادمان باشد که پیوند میان ایرانیان را 8 سال نبرد بی امان نشکسته است و هیچ تروریستی نیز نمی‌تواندبه این پیوند عمیق میان ایرانیان خدشه ای واردکند. تصاویر حمله و تلاش های جان برکفان ارتش که امروز در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می شد و هشتگ ما با هم هستیم ندای بلند فرزندان این خاک بود که هنوز بر سر آرمانی ایستاده اند که هزاران شهید تقدیم این خاک کرد.
تروریست ها مغز و قلب و روح و پیوند میان مردمان یک سرزمین را پاره پاره می‌خواهند و تک تک ما نباید از یاد ببریم جهان امروزجهان قهرمان‌ها نیست،جهان با هم بودن است وتفکرخطرناک تروریست ها از پیوند آدم ها شکست می‌خورد.از حضور و ایستادگی آنان کنار یکدیگر عقب رانده می‌شود. این سرزمین ، مردمانش اکنون بیش از همیشه به پیوندی مشترک و بزرگ نیازمند هستند. همان پیوندی که 8 سال از آنان انسان‌هایی مقاوم ساخت که یک وجب از خاک خود را تسلیم دشمن نکردند و حال نیز بار دیگر آزمونی پیش روی ملتی است که در زمان بحران فارغ از رنگ و نژاد و دین و قوم و آیین، زیر یک پرچم و برای یک سرزمین کنار هم و دوشادوش هم می ایستند.