در چهاردهم تیرماه سال 95 بود که لالجین به عنوان شهر جهانی سفال معرفی شد، اما این روزها در حالی زمزمه بازپس‌گیری عنوان شهر جهانی سفال از لالجین از سوی یونسکو به گوش می‌رسد که این شهر قربانی سوءمدیریت و بی توجهی در استان همدان است.
ایرج گلزاری در این‌باره گفت: یکی از اتفاقات شگفت انگیز در تاریخ لالجین، جهانی شدن این شهر بود که تعریف جدید و افقی روشن در تغییر سبکهای هنری بخصوص در مباحث معماری شهری را ضروری کرده است.
گلزاری با تاکید بر اینکه معماری کارگاههای سفال لالجین نیازمند تغییرات اساسی است گفت: فرایند توسعه پایدار، الزام استفاده از انواع گرایشهای هنری نوین در کنار سفالگری را ضرورت بخشیده و افقی در شکل دهی جاذبه های نو قرار داده است.
وی با اشاره به اینکه نقش عمرانی شهر بسیار حائز اهمیت است، افزود: باید بر اساس استانداردهای تعریف شده گام هایی موثری در عمران شهری لالجین برداشته شود و عهده دار مسئولیت تاریخی هنر سفال ایران باشیم.
گلزاری در ادامه افزود: استفاده از جایگاه قدرت سایر هنرها و ترکیب آن با سفال برای هنرمندان و صنعتگران هنوز مشخص نشده است در صورتیکه آینده به دنبال تغییر تمام معادلات هنری است و ایزوله کردن لالجین کنونی از سایر رقبای هنری، نوآوری در سبکهای این شهر را به چالش خواهد کشید چراکه ما در تقویت مولفه هایی چون آموزش و فرهنگسازی ضعیف عمل کرده ایم.
گلزاری با بیان اینکه به نسل نو ایمان دارم، گفت: هنرمندان جوان باید با علم وارد دنیای هنر شده و علم و هنر را در صنعت این شهر تبدیل به تعهد و به نسل های آینده منتقل کنند.
وی ادامه داد: سفال لالجین به تنهایی نمی تواند گردشگری را افزایش دهد و باید موسیقی سنتی و دیگر هنرهای این شهر معرفی و دیده شود.
وی با اشاره به اینکه زیرساختهای لالجین باید تغییرات را شروع و بروز کند، گفت: معماری کارگاهها علاوه بر جذب توریست هنری، باید سلامت هنرمندان سفال را نیز تامین کند که نه تنها در معرفی پتانسیل این شهر تاثیرگذار است بلکه سبب ارتقا بهداشت کارگاهی نیز می شود.
این هنرمند لالجینی بزرگترین مشکل لالجین را نداشتن زیرساختهای یک شهر جهانی دانست و اظهار داشت: متاسفانه هنوز اتفاق بزرگی در زمینه فستیوال هنری در لالجین رخ نداده و با این محدودیتها نمی توان چنین شهری را به جهان معرفی کرد.
وی با بیان تعارضات موجود بین لالجین و جهانی شدن گفت: انجمن هنرمندان هم تا امروز نتوانسته حضور جدی در لالجین داشته باشد و لالجین قبل از جهانی شدن باید مشکلات موجود را حل کند.
از سوی دیگر وی جایگاه لالجین را در کشور بی مثال دانست و ابراز داشت: بسیاری از شهرها، امکانات بسیار ابتدایی با کوره های سنتی و فاقد استاندارد لازم هستند که لالجین در کشور از شهرهای پیشرو در هنر سفال است.
به اعتقاد این هنرمند لالجینی وضعیت امروز لالجین توانایی حفظ و انتقال این هنر به نسل آینده و ایجاد گردشگری پایدار در تعریف های جامع و بلندمدت را به دلایلی همچون، زیرساخت ضعیف شهری، عدم ورود نخبگان هنری به مسائل مختلف این حوزه، هزینه ها و آموزش تخصصی را به شکل حرفه ای ندارد.
گلزاری همچنین با اشاره به نقد یکطرفه برخی رسانه ها گفت: با تمام محدودیتهای موجود، تا امروز لالجین متکی به داشته های خود بوده و از هیچ سرمایه و منبع اقتصادی بهره مند نشده، بنابراین نباید انتظارات حبابی از این شهر داشت و لالجین با هر عنوانی قلب سفال جهان خواهد ماند.
“ایرج گلزاری جمیل” هنرمند لالجینی، یکی از پیشگامان هنر سفال مدرن در کشور است.
بدون نظر! اولین نفر باشید