هر نویسنده ای وظیفه ای دارد و وظیفه ی نویسنده آن است که از کنار پنجره ی اتاقش جهان را به موازات واقعیتی عینی و معنادار به تصویر بکشد و خواننده را مجاب کند در طول داستانش از پنجره ی نگاه او زندگی را ببیند.
منتقدان بزرگ می گویند :کتاب خوب ، کتابی است که پس از پایان خواندن ، ذهنتان با موضوع درگیر شود .
و شب ققنوس همه چیز را رو نمی کند تا ثابت کند اثر ادبی خوب و کمااینکه شاید عالی باشد.
چرا که همه چیز واضح و روشن باشد دیگر اثر ادبی نیست .
رویکرد نویسنده به مستندات و وقایع آن روزگار در دو وجه داستان را معنا می کند .
پرداخت شاعرانه و روی آوردن به مستندات دو معنا می دهد که هم خار باشد و هم لطافت .
ساختار روایی و زیبا شناختی اثر از فرهنگ جامعه و نحوه ی شکل گیری شخصیت ها موجب شناخت بهتر ما از نویسنده می شود .
رمان شب ققنوس تعصب و اصرار نویسنده به واقعیت های سیاسی ، اجتماعی، اخلاقی را نشان می دهد که مصداق صداقت نویسنده است و به معنای رئال یعنی واقعیتگرایی با عوامل اجتماعی و تاریخی است .
اصولا رمان هایی که توسط زن ها نگاشته می شوند ما با یک رویکرد زنانه ، احساسات ، تناقضات ، و روحیات زنانه در داستان مواجه می شویم و شب ققنوس خالی از این رویکرد نیست .
یکی از سخت ترین بخش های کتاب انتخاب اسم است و « شب ققنوس» نامی زیبا برای کتاب است . شکل روایت در این رمان و بکاربردن سمانتیک و پرسوناژها از وقایع مستند و اطلاعات و مطالب قابل توجهی درباره ی حزب دمکرات دارد . و این رمان یک اثر واقع گرای اجتماعی می باشد
پایان بندی کتاب باز است و سوای ادامه ی انتظار، نتیجه گیری را به خواننده واگذار می کند .
و قابل توجه نویسنده ی رمان ” شب ققنوس” و انتظاری در خواننده تا کتابی دیگر در ادامه ی آن نوشته شود..
به امید روشنی
بدون نظر! اولین نفر باشید