اهمیت فیبر در رژیم غذایی

اهمیت فیبرهای گیاهی در رژیم غذایی ضدسرطان به میزان زیادی مورد توجه قرار گرفته است و دانشمندان معتقدند که ترکیبات فیبری می توانند بدن انسان را در مقابل ابتلا به تعدادی از سرطانها محافظت نمایند.ترکیبات گیاهی که خیلی دستکاری نشده باشند دارای مقدار فراوانی فیبر هستند. محصولات حیوانی مانند مواد لبنی،تخم مرغ و گوشت تقریبا فاقد فیبر هستند. دانه های گیاهی دست نخورده (مانند گندم کامل،چاودار،جو،جودوسر،ذرت و برنج قهوه ای)دارای مقدار فراوانی مواد فیبری غیرمحلول در آب هستند.مطالعات اپیدمیولوژی نشان داده اند که افرادی که در رژیم غذایی خود از مقدار مناسبی از این دانه ها استفاده می کنند در ریسک پایین تری برای ابتلا به سرطان هستند.البته نقش مواد فیبری در ابتلا به سرطانهای پستان و کولون بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته است ولی فیبرهای گیاهی می توانند در مقابل طیف وسیعی از سرطانها مانند سرطان های پانکراس،معده،رکتوم،نواحی دهان و دستگاه گوارش فوقانی ،کبد و تیرویید محافظت کننده باشند.
علاوه بر سرطان بنظر می رسد که این مواد در برابر بیماری های قلبی نیز انسان را محافظت میکنند و بنابراین فیبرهای گیاهی می بایستی در رژیم غذایی تمام افراد در نظر گرفته شوند.لایه خارجی و نسبتا سخت دانه های گیاهی بیشترین مقدار فیبر این دانه های غذایی را تشکیل می دهند. فیبرهاشامل مواد تشکیل دهنده دیواره سلولی گیاهان ،میوه ها و سبزیجات هستند.در واقع فیبرها مواد کربوهیدراتی غیر قابل هضم در گیاهان هستند . فیبرها را از نظر محلول بودن در آب به دو دسته محلول و غیر محلول تقسیم شده اند.فیبرهای محلول احتمال داده می شود که در کاهش کلسترول خون و تنظیم قند خون نقش داشته باشند.همچنین عده ای از دانشمندان معتقدند که فیبرهای غیر محلول می تواند ریسک ابتلا به سرطان کولون را کاهش دهند.